Inspiratiebronnen
Er zijn vele inspiratiebronnen in mijn leven. Ik noem er een paar: prachtige boeken, ontmoeting en gesprek met bijzondere en lieve mensen om me heen, bijzondere vriendschappen, studie materiaal, verstilde momenten in de natuur, een wandeling met onze hond Balou etc, of gewoon een moment voor de houtkachel, zo’n fractie van een seconde dat je voelt dat even alles in harmonie is met elkaar.
Maar de meeste en mooiste inspiratie komt uit het leven zelf. Mijn levenspartner Wilfried die met zijn innerlijke wijsheid, begrip en aanvoelen mij altijd kan “voeden” en inspireren, daar waar ik soms zelf behoeftig ben of soms ook even de draad kwijt raak. En onze lieve kinderen, die nog puur zoals ze zijn, spiegelen waar het in het leven echt om gaat: liefde, aandacht, geborgenheid en onvoorwaardelijke acceptatie. Het is keer op keer dat juist zij mij her-inneren: me bij mezelf te rade laten gaan – naar binnen laten gaan, om te herinneren hoe ikzelf ooit als kind vroeger was. Puur, spontaan, vol van verwachting van het leven, onaangepast, vol inspiratie! Open naar mensen, altijd in vertrouwen. Prachtige en leerzame momenten ontvang ik van hen omdat zij mij kunnen raken in het diepst van mijn kern, mijn ziel.
Een ook in mijn werk: in de Shiatsu praktijk, tijdens de Ont-moetingsweekenden of de bezinningsweek in Tsjechië, waar vaak de meest persoonlijke ervaringen en gevoelens met mij gedeeld worden, word ook ikzelf “gevoed” op geestelijk, spiritueel en emotioneel gebied. Een kijkje in iemands hart mogen nemen is zo dichtbij, zo intiem en vaak ook zo herkenbaar. Ik ben al die mensen die ik echt heb mogen ont-moeten daar heel erg dankbaar voor, zonder hen had ik nooit geleerd wat ik heb mogen leren. Deze contacten hebben mijn leven verrijkt, en nog steeds.
Ook al verslind ik boeken – op de boekenpagina zal ik een greep uit mijn “bibliotheek” geven – de ware inspiratie komt uit het leven zelf en het contact met mijn eigen innerlijke bron. Op de momenten dat ik dat mag ervaren stroomt mijn levensenergie, komen alle creatieve ideeën en antwoorden vanzelf en heb ik een rotsvast vertrouwen in het leven en de universele liefde die ons allen bindt. Tijdens een van de weken in Tsjechië schreef een van de deelnemers een prachtig gedicht voor mij op in een herinneringsboekje. Het gedicht verwoordt hoe hij de week had ervaren en vooral de ont-moeting met zich zelf. Daar waar origineel “jij” staat, staat nu “mij”. Hieronder wil ik dit graag opschrijven:
De harmonie der sferen
Soms hoor ik onverwacht weer achter
Gewone woorden die ik uit
Een zoveel zuiverder en zachter
Adembenemender geluid
Dat ik opnieuw naar mij moet kijken
Alsof ik me nooit tevoren zag
Laat ik al die jaren maar verdwijnen
Zolang ik dit bewaren mag
Kan mij en ik de tijd niet deren
Weer voor’t eerst met mij alleen
Hoor ik de harmonie der sferen
Door alle alledaagsheid heen.
Vrij naar Jean Pierre Rawie
